Θεματική εβδομάδα: Το δικαίωμα του ανθρώπου και μάλιστα των παιδιών στην ελευθερία
Ιούλ 17 2019

Με αφορμή τον αγώνα των Κυπρίων για την αποτίναξη του αγγλικού ζυγού (1955-1959).

                       Θα πάρω μιαν ανηφοριά θα πάρω μονοπάτια

                        να βρω τα σκαλοπάτια που παν στη Λευτεριά.

Ευαγόρας Παλληκαρίδης

Μ’ αυτά τα λόγια, τον Δεκέμβριο του 1955, ένας Κύπριος μαθητής από την Πάφο, αποχαιρετά τους συμμαθητές του και φεύγει αναζητώντας λίγον ελεύθερο αέρα»! Ήταν ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης, που σε ηλικία 17 χρόνων εντάχθηκε στις ομάδες της ΕΟΚΑ, με σκοπό την απελευθέρωση του πολύπαθου νησιού του από την κατοχή των  Άγγλων. 

Τη μορφή, τα όνειρα, τη δράση και το ηρωικό τέλος αυτού του παλληκαριού παρουσίασαν οι μαθητές και οι μαθήτριες του τμήματος Γ3 στους συμμαθητές τους των άλλων δύο τμημάτων της Γ΄ τάξης, την Τετάρτη 22 Μαΐου 2019, στο πλαίσιο της Θεματικής Εβδομάδας και στον θεματικό άξονα που αφορούσε στα Ανθρώπινα Δικαιώματα. Με προβολή ταινίας μικρού μήκους, παράλληλα με αφηγήσεις, ποιήματα και μελοποιημένα έργα του ίδιου του Ευαγόρα, οι μαθητές παρουσίασαν τον ευαίσθητο χαρακτήρα του, το ποιητικό του έργο –έγραψε 500 περίπου ποιήματα– τον καημό του για λευτεριά, την αποφασιστικότητά του να πληρώσει κάθε τίμημα προκειμένου να πετύχει το σκοπό του, αλλά και τον αντίκτυπο που είχε η τόσο σύντομη ζωή του στην εποχή του αλλά και στο σήμερα.

Μορφές σαν τον Ευαγόρα Παλληκαρίδη που με ευαισθησία, ανδρεία και τόλμη δίνουν ό,τι πολυτιμότερο για τα «κάλλιστα και μέγιστα» –κατά τον Επιτάφιο του Λυσία– δείχνουν έναν άλλο δρόμο για την προσωπική καταξίωση και τη νοηματοδότηση της ύπαρξης με τις αξίες της θυσίας και της αρετής. Συγκινητικά και αποκαλυπτικά της όμορφης σκέψης και ψυχής του όσα διαβάζουμε στο τελευταίο του γράμμα από την φυλακή, λίγο πριν τον κρεμάσουν:  «Ό,τι έκαμα το έκαμα ως Έλλην Κύπριος όστις ζητεί την Ελευθερίαν του. Τίποτα άλλο. Θ’ ακολουθήσω με θάρρος τη μοίρα μου. Ίσως αυτό να ’ναι το τελευταίο μου γράμμα. Μα πάλι δεν πειράζει. Δε λυπάμαι για τίποτα. Ας χάσω το κάθε τι. Μια φορά κανείς πεθαίνει. Θα βαδίσω χαρούμενος στην τελευταία μου κατοικία. Τι σήμερα τι αύριο; Όλοι πεθαίνουν μια μέρα. Είναι καλό πράγμα να πεθαίνει κανείς για την Ελλάδα. Ώρα 7:30. Η πιο όμορφη μέρα της ζωής μου. Η πιο όμορφη ώρα. Μη ρωτάτε γιατί…». Απαγχονίστηκε στις 14 Μαρτίου 1957, σε ηλικία μόλις 18 ετών. Ήταν ο νεαρότερος αλλά και ο τελευταίος αγωνιστής που απαγχονίστηκε από τους Άγγλους. Ο τάφος του βρίσκεται στα Φυλακισμένα Μνήματα στη Λευκωσία.

Στο μουσικό μέρος συμμετείχε η απόφοιτος και φοιτήτρια του Τμήματος Φιλολογίας του Α.Π.Θ., Σοφία Τριλυράκη, ενώ με την κιθάρα του συνόδευσε ο μαθητής του Γ2, Δημήτρης Κοντογιάννης. Την επιμέλεια και ευθύνη για την πραγματοποίηση της εκδήλωσης είχαν οι καθηγητές Σωσσάνα Καρανάσιου, Αναστασία Γκίνη και Νίκος Τογανίδης.