για τη δύναμη της μνήμης
Φεβ 4 2020

27 Ιανουαρίου, διεθνής ημέρα μνήμης του Ολοκαυτώματος

«Το Ολοκαύτωμα ήταν η συστηματική, γραφειοκρατική και χρηματοδοτούμενη από το κράτος δίωξη και δολοφονία περίπου έξι εκατομμυρίων Εβραίων από το Ναζιστικό καθεστώς και όσους συνεργάστηκαν με αυτό. «Ολοκαύτωμα» είναι μια Ελληνική λέξη, η οποία αρχικά σήμαινε «θυσία στην πυρά». Οι Ναζιστές, οι οποίοι πήραν την εξουσία στη Γερμανία τον Ιανουάριο του 1933, πίστευαν ότι οι Γερμανοί ήταν «φυλετικά ανώτεροι» και ότι οι Εβραίοι ήταν «όντα που δεν άξιζε να ζουν». Κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος, οι Ναζιστές καταδίωξαν και άλλες κοινωνικές ομάδες, τις οποίες θεωρούσαν «φυλετικά κατώτερες»: Ρομά και Σίντι (Τσιγγάνους), ανάπηρους, και ορισμένα Σλαβικά έθνη (Πολωνούς, Ρώσους και άλλους). Άλλες ομάδες διώχθηκαν λόγω των πολιτικών τους πεποιθήσεων ή της συμπεριφοράς τους, όπως Κομμουνιστές, Σοσιαλιστές, Μάρτυρες του Ιεχωβά και ομοφυλόφιλοι».

 Μουσείο Μνήμης του Ολοκαυτώματος, ΗΠΑ

Την Δευτέρα 27 Ιανουαρίου, οι τάξεις Β1, Β2 και Α2 του Αρσακείου Λυκείου παρακολούθησαν την ταινία Η Νύχτα που Χάθηκαν τα Αστέρια” τιμώντας την μνήμη των 6.000.000 Εβραίων που έχασαν τη ζωή τους στα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης.

H ταινία  περιγράφει τα φρικτά γεγονότα που έλαβαν χώρα στη Γερμανοκρατούμενη Γαλλία, το βράδυ της 16ης Ιουλίου 1942, όταν Γάλλοι αστυνόμοι και χωροφύλακες συγκέντρωσαν περισσότερους από 13.000 Εβραίους στο χειμερινό ποδηλατοδρόμιο του Παρισιού, όπου κρατήθηκαν για 5 μέρες χωρίς νερό και τροφή. Μετά οδηγήθηκαν με φορτηγά σε στρατόπεδα μετάβασης κοντά στο Παρίσι, τα οποία διοικούσαν και φρουρούσαν Γάλλοι. Από εκεί, οι άντρες μεταφέρθηκαν στο σιδηροδρομικό σταθμό “Gare d’ Austerlitz”, ώστε να τους στριμώξουν σαν κοπάδια ζώων σε τρένα με προορισμό τα στρατόπεδα της Πολωνίας. Το ίδιο έγινε αργότερα με τις γυναίκες και τέλος με τα παιδιά. Κάποια από τα παιδιά ήταν κάτω των 5 ετών…

Τη νύχτα εκείνη, γνωστή σήμερα ως “La Rafle du Vél d’ Hiv”, 3.031 άντρες, 5.802 γυναίκες και 4.051 παιδιά απήχθησαν βίαια από τα σπίτια τους – σύνολο 12.884 άνθρωποι. Κανένα από τα παιδιά δεν επιβίωσε από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, μιας και οδηγήθηκαν απευθείας στους θαλάμους αερίων…

Οι μαθητές μας παρακολούθησαν με ιδιαίτερο ενδιαφέρον την ταινία και διαπίστωσαν ότι ο ρατσισμός και η μισαλλοδοξία οδηγούν σε παράλογη βία.

Η στάση των νέων απέναντι στον ρατσισμό είναι πολύ σημαντική αφού αποτελούν το μέλλον της κοινωνίας. Χρέος όλων είναι να προτρέπουμε τα παιδιά από μικρή ηλικία να δέχονται το «διαφορετικό» και να το σέβονται, να τα διδάσκουμε τη συμφιλίωση και την συνεργασία προκειμένου να συνυπάρχουμε όλοι ειρηνικά!

 Όλοι είμαστε διαφορετικοί και όλοι ίσοι.

«Πρώτα ήρθαν για τους σοσιαλιστές, αλλά δεν μίλησα –
Γιατί δεν ήμουν σοσιαλιστής.
Μετά ήρθαν για τους συνδικαλιστές, αλλά δεν μίλησα –
Γιατί δεν ήμουν συνδικαλιστής.
Μετά ήρθαν για τους Εβραίους, αλλά δεν μίλησα –
Γιατί δεν ήμουν Εβραίος.
Μετά ήρθαν για μένα – αλλά δεν υπήρχε κανείς για να διαμαρτυρηθεί»….

                                                                                                                Μάρτιν Νιμέλερ