Ημέρα Μνήμης των Θυμάτων του Ολοκαυτώματος
Με καθυστέρηση μερικών εβδομάδων -που αναμφίβολα άξιζε την αναμονή- οι μαθητές και οι μαθήτριες της Α΄τάξης του Αρσακείου Λυκείου Θεσσαλονίκης τίμησαν την μνήμη των Θυμάτων του Ολοκαυτώματος. Την Τετάρτη 18 Φεβρουαρίου 2026 είχαμε την τιμή να υποδεχτούμε στο Σχολείο την κ.Ρίνα Μπαρζιλάι-Ρεβάχ και να ακούσουμε τις αναμνήσεις της από τον εγκλεισμό της στο ναζιστικό στρατόπεδο Μπέργκεν-Μπέλσεν.
Είχε προηγηθεί η ενημέρωση των μαθητών/τριών από τη φιλόλογο κ. Άννα Σγουρού και ο προβληματισμός τους για τη σημασία της μνήμης, την αναγκαιότητα να γνωρίζουμε το παρελθόν, να θυμόμαστε και να παλεύουμε με κάθε τρόπο ώστε να μη συμβούν ξανά απάνθρωπες πράξεις, και η πρώτη τους γνωριμία με την ιστορία της κ.Ρεβάχ μέσα από το βιβλίο της Στο “χαμένο τρένο” – Ολοκαύτωμα | Η μαρτυρία, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ιανός.
Η κ.Ρεβάχ ήταν μόλις 4 χρονών, όταν μεταφέρθηκε από τα γερμανικά στρατεύματα, μαζί με την οικογένειά της, στο στρατόπεδο καταναγκαστικής εργασίας Μπέργκεν-Μπέλσεν. Με ολοζώντανο τρόπο μετέφερε τα βιώματά της, τις εικόνες που χαράχτηκαν στην ψυχή της από τα σχεδόν δύο χρόνια που έζησε τη σκληρότητα του στρατοπέδου, αλλά και τη δύσκολη επιστροφή της στη Θεσσαλονίκη, μια πόλη «φαντασμάτων» μετά τον αφανισμό της συντριπτικής πλειοψηφίας της εβραϊκής κοινότητας. Μίλησε με πίκρα για την σκληρή υποδοχή των επιζώντων Εβραίων και με ευγνωμοσύνη για την ανιδιοτελή υποστήριξή τους από συγκεκριμένους ανθρώπους, αφηγήθηκε τα σχολικά χρόνια της, την έλλειψη του παιχνιδιού και της ανεμελιάς. Μοιράστηκε μαζί μας σκέψεις και συναισθήματα και πρόθυμα απάντησε στις ερωτήσεις των παιδιών.
Μετά από τόσα χρόνια, η κ.Ρεβάχ συνεχίζει να απορεί και να νιώθει βαθιά πίκρα, όταν συνειδητοποιεί πως όλη αυτή η καταστροφή, η έχθρα και το ολοκαύτωμα εκατομμυρίων ανθρώπων ξεκίνησε από τη διαφορά θρησκεύματος, που η ίδια δεν μπορεί να δει ως λόγο διάκρισης και διαχωρισμού των ανθρώπων. Όπως, όμως, επισήμανε και η Διευθύντρια κ. Ιφιγένεια Αναγνώστου, η κ.Ρεβάχ έχει βρει τη δύναμη και τη φλόγα να μετατρέψει το τραγικό της βίωμα σε πολύτιμο μάθημα για τις νεότερες γενιές: συζητώντας με ειλικρίνεια με μαθητές και μαθήτριες, εξηγώντας και διδάσκοντας μέσα από τη δική της διαδρομή, συμβάλλει με τον πιο αποτελεσματικό τρόπο στην αποτροπή διακρίσεων και άσκησης βίας ενάντια στους συνανθρώπους μας. Ταυτόχρονα, απαντά και βοηθά και τον καθένα μας να απαντά αποστομωτικά και με βεβαιότητα σε κάθε φωνή αμφισβήτησης του Ολοκαυτώματος, σε κάθε προσπάθεια αναβίωσης αντίστοιχων ιδεολογιών και πρακτικών.
Για όλους αυτούς τους λόγους οι ευχαριστίες μας για την επίσκεψή της είναι πολλές, ειλικρινείς και θερμές: τα λόγια και η ειλικρίνειά της, η προτροπή της να συμβάλουμε όλοι και όλες, με τη μνήμη και τη στάση μας, ώστε ποτέ ξανά να μη συμβούν παρόμοια εγκλήματα στον κόσμο μας, αναμφίβολα θα μείνουν ζωντανά στην ψυχή όλων των μαθητών και μαθητριών μας.
