“Être drôle avec un dessin réaliste, c’est pratiquement impossible.”
Riad Sattouf
Μια ιδιαίτερα πρωτότυπη, απαιτητική και δημιουργική βιωματική δράση ολοκληρώθηκε φέτος στο μάθημα των Γαλλικών από τους μαθητές και τις μαθήτριες της Β’ Λυκείου, υπό την καθοδήγηση της καθηγήτριάς τους κ. Νατάσας Τόλιου. Με έμπνευση από τη μεγάλη γαλλόφωνη παράδοση των κόμικς (Bande Dessinée – BD) και με οδηγό τη φράση του γνωστού δημιουργού Riad Sattouf ότι «το να είσαι αστείος με ένα ρεαλιστικό σχέδιο είναι σχεδόν αδύνατο», τα παιδιά απέδειξαν ότι η εκμάθηση μιας ξένης γλώσσας μπορεί να γίνει ένα συναρπαστικό ταξίδι μέσα από την τέχνη και τη φαντασία.
Η δράση εξελίχθηκε σταδιακά καθ’ όλη τη διάρκεια του σχολικού έτους, συνδέοντας αρμονικά τη θεωρία με την πράξη. Κατά το πρώτο τετράμηνο, οι μαθητές/τριες εισήχθησαν στον κόσμο και τα μυστικά της «9ης τέχνης» χρησιμοποιώντας τη γαλλική γλώσσα. Έμαθαν να αναγνωρίζουν τη δομή και τα θεμελιώδη στοιχεία μιας ιστορίας, εμβαθύνοντας σε τεχνικές όπως τα είδη των πλάνων (plan américain, en face, gros plan), τη σημασία των γωνιών θέασης (plongée / contre-plongée), καθώς και τον ρόλο των κάδρων και του λόγου (bulles).
Έχοντας κατακτήσει τα απαραίτητα θεωρητικά εργαλεία, οι μαθητές/τριες πέρασαν στη δεύτερη φάση του project κατά το δεύτερο τετράμηνο. Μέσα από την ανάγνωση και την ανάλυση του πρώτου τεύχους του γαλλόφωνου κόμικ “Champignac (Tome 1)”, τα παιδιά εφάρμοσαν τη θεωρία πάνω στο έργο, μελέτησαν τις τεχνικές αφήγησης του δημιουργού, εξάσκησαν την κατανόηση κειμένου και ήρθαν σε επαφή με αυθεντικό, ζωντανό λεξιλόγιο και καθημερινούς ιδιωματισμούς της γαλλικής γλώσσας.
Η δράση κορυφώθηκε με τη μορφή μιας μεγάλης τελικής εργασίας, όπου οι ρόλοι αντιστράφηκαν και οι μαθητές/τριες έγιναν οι ίδιοι/ες σεναριογράφοι και σχεδιαστές. Αφού καθόρισαν τους χαρακτήρες, την πλοκή και τον τόνο της ιστορίας τους, δημιούργησαν το δικό τους story-board. Στη συνέχεια, πέρασαν στον σχεδιασμό των κάδρων, ενώ για την ολοκλήρωση και την αισθητική τελειοποίηση του τελικού αποτελέσματος χρησιμοποίησαν τη βοήθεια εργαλείων Τεχνητής Νοημοσύνης (AI). Με τον τρόπο αυτό, οι μαθητές/τριες δεν περιορίστηκαν σε απλές ιστορίες, αλλά συνδύασαν την παραδοσιακή δημιουργία με τις νέες τεχνολογίες για να αναδείξουν σύγχρονα κοινωνικά ζητήματα που τους προβληματίζουν έντονα, όπως ο ρατσισμός, η αποδοχή της διαφορετικότητας, οι κοινωνικές διακρίσεις, καθώς και η υποκειμενική έννοια της επιτυχίας και της αποτυχίας στον σύγχρονο κόσμο.
