με αφορμή την Ημέρα της Ποίησης
Την Τετάρτη 23 Μαρτίου, μια ημέρα μετά την Παγκόσμια Ημέρα της Ποίησης, οι μαθήτριες και οι μαθητές του Β2 υποδέχτηκαν στο Θέατρο του Αρσακείου τους συμμαθητές και τις συμμαθήτριές τους της Α και της Β τάξης, για να μοιραστούν μαζί τους τρεις στάσεις, κάπου ανάμεσα στην ποίηση και τη μουσική. Τρεις στάσεις, όπως μας εξήγησαν, όπου το μάθημα της λογοτεχνίας μοιράστηκε στα δυο και ενώθηκε ξανά στα τραγούδια: διαβάσανε τους ποιητές, ακούσανε τις μελοποιήσεις των ποιημάτων, σχολίασαν, διάλεξαν, κι ανέβηκαν στη σκηνή για να ακολουθήσουν μαζί μας την ίδια -περίπου- διαδρομή, που αποτυπώνεται εν μέρει και στην παρουσίαση που συνόδευε τα λόγια και τα τραγούδια τους.
Την πρώτη τους στάση καθόρισε ο Κώστας Καρυωτάκης με το ποίημα του «Είμαστε κάτι..»: ακούσαμε τις σκέψεις των παιδιών που προσπάθησαν άλλοτε ποιητικά κι άλλοτε εξομολογητικά να προσδιορίσουν τη δική τους γενιά, τα χαρακτηριστικά και τις έγνοιες τους ακολουθώντας τον βηματισμό του Καρυωτάκη.
Στη συνέχεια, με τη συνδρομή της Σταυρούλας, της Νεφέλης, της Κάτιας και του Νικόλα στη μουσική, της Γλύκας και της Μάγδας στο χορό, τα παιδιά στάθηκαν σε ρομαντικά ακούσματα σε στίχους του Λαπαθιώτη και του Γκανά, ταξίδεψαν με τον Καββαδία και τον Ελευθερίου, τραγούδησαν Γκάτσο και Λειβαδίτη με τον δικό τους αυθεντικό τρόπο.
Η εκδήλωσή τους «χτίστηκε» σιγά σιγά στο μάθημα των Νέων Ελληνικών με την ενθάρρυνση των φιλολόγων Τίνας Πλατσή και Άννας Σγουρού, πάνω στην ιδέα του φιλολόγου Βίκτωρα Βαβαρούτσου, που με τις μουσικές του γνώσεις υποστήριξε τα παιδιά. Το σημαντικό όμως ήταν ότι η δράση αυτή άφησε τη φωνή και τις σκέψεις των ίδιων των μαθητών και μαθητριών να εκφραστούν και με αυτό τον τρόπο άγγιξε το σύνολο των παιδιών. Η συνεργασία, η υπευθυνότητα και η ζωντάνια τους ήταν αξιοθαύμαστες και το αποτέλεσμα αναμφίβολα καλλιέργησε τη σχέση όλων -όχι μόνο όσων συμμετείχαν και αλλά όσων παρακολούθησαν- με τον ποιοτικό ποιητικό και μουσικό λόγο.
Ευχαριστούμε παιδιά!
Τα αποσπάσματα διασώζουν ένα κομμάτι μόνο από τη ζωντάνια της εκδήλωσης:
