Με αφορμή την επέτειο του Πολυτεχνείου οι μαθητές και οι μαθήτριες του Αρσακείου Νηπιαγωγείου Θεσσαλονίκης «ακολούθησαν» τα ανθρωπάκια του μεγάλου εικαστικού Γιάννη Γαΐτη στις διαδρομές των έργων του.

Παρατήρησαν αρκετούς πίνακες του καλλιτέχνη και ανακάλυψαν τις πολλές ομοιότητες μεταξύ τους στα χρώματα και στις μορφές που δεν έχουν ατομικά χαρακτηριστικά, είναι ανέκφραστες και έχουν πανομοιότυπο ντύσιμο με ριγέ κοστούμι και καπέλο.

Διαπίστωσαν ότι αρκετοί πίνακες μπορούν να συνδεθούν με την ιστορία του Πολυτεχνείου και δημιούργησαν μια ιστορία βασισμένη σε αυτούς εκφράζοντας τις απόψεις τους για την ομοιομορφία, την καταπίεση την έλλειψη ελευθερίας αλλά και την επιμονή, το θάρρος και την ελπίδα.

Οι χαρακτηριστικοί ήρωες των πινάκων ζωντάνεψαν, απέκτησαν φωνή και μίλησαν για τη μοναξιά που αισθάνονται παρόλο που στέκονται ο ένας δίπλα στον άλλο. Τα παιδιά έδωσαν ταυτότητα στα απρόσωπα ανθρωπάκια και πρότειναν τρόπους απελευθέρωσής τους.

Έπαιξαν με αυτοσχέδια παζλ ανασυνθέτοντας τους πίνακες «Καταπίεση», «Η Δολοφονία της Ελευθερίας» και «Άγγελοι» του καλλιτέχνη, με τη βοήθεια του ηλεκτρονικού υπολογιστή επισήμαναν ομοιότητες και διαφορές στα έργα του και αφού εμπνεύστηκαν από το έργο του «Λαθραναγνώστες» δημιούργησαν τα δικά τους ανθρωπάκια.