μια «Δράση για το Κάτι Άλλο» στο τμήμα Α1

Την Παρασκευή 24 Νοεμβρίου 2023 οι μαθητές και οι μαθήτριες του τμήματος Α1 παρακολούθησαν ένα τρίωρο βιωματικό εργαστήριο με τίτλο «Ένα σχολείο που δεν περισσεύει κανείς» . Πρόκειται για μία βιωματική προσομοίωση καταστάσεων αναπηρίας που υλοποιεί το Σώμα Φίλων ΑμεΑ «Δράση για το Κάτι Άλλο» και διοργανώθηκε με πρωτοβουλία της φιλολόγου καθηγήτριας Ιφιγένειας Αναγνώστου.

Αρχικά, η εκπρόσωπος του σωματείου κ. Ευαγγελία Μισιάκα πρόβαλε ένα βίντεο, που παρουσίαζε διάφορα άτομα με αναπηρίες στην καθημερινότητά τους και κάλεσε τα παιδιά να αναγνωρίσουν για ποιο είδος αναπηρίας πρόκειται. Τα παιδιά, όντως, εντυπωσιάστηκαν διαπιστώνοντας ότι τα άτομα με αναπηρία μπορούν να έχουν μία κανονική καθημερινότητα προσαρμοζόμενη στην ιδιαιτερότητά τους. Ακολούθησε η δραστηριότητα «line game», κατά την οποία οι μαθητές και οι μαθήτριες κλήθηκαν να πάρουν θέση κατά πόσο έχουν συναντήσει στην καθημερινή τους ζωή περιπτώσεις αναπηρίας, αφού δυστυχώς είναι συχνά «αόρατες» στη χώρα μας. Αυτή η βιωματική δραστηριότητα έγινε αφορμή να ξεκινήσει μία συζήτηση για το τι θεωρείται αναπηρία, ποια είδη υπάρχουν, για τα δικαιώματα των ΑμεΑ, καθώς και για τη θέση τους στην κοινωνία, κατά πόσο δηλαδή μπορούν να συμπεριληφθούν στις κοινωνικές δραστηριότητες και ειδικότερα στην εκπαίδευση.

Η επόμενη δραστηριότητα «Origami» έβαλε τα ίδια τα παιδιά στον ρόλο των ΑμεΑ, αφού τους ζητήθηκε να κάνουν συγκεκριμένες διπλώσεις σε ένα φύλλο χαρτί, ενώ παράλληλα οι συμμαθητές και οι συμμαθήτριές τους τους ενοχλούσαν με κινήσεις και ήχους. Έτσι, αντιλήφθηκαν πόσο δύσκολο είναι για ορισμένες περιπτώσεις αναπηρίας, που έχουν ιδιαίτερη ευαισθησία σε ήχους και σωματική επαφή, να εκτελέσουν απλές καθημερινές πράξεις. Τέλος, η κ. Μισιάκα παρουσίασε το έργο του Σώματος Φίλων ΑμεΑ «Δράση για το Κάτι Άλλο» και ανέδειξε την αξία της εθελοντικής προσφοράς απέναντι στα άτομα με αναπηρία. Η δράση έκλεισε με μία κοινή ζωγραφιά των παιδιών, όπου αποτύπωσαν το δικό τους όραμα για ένα σχολείο όπου δεν περισσεύει κανείς.

Πιστεύουμε ότι αυτή η δράση προβλημάτισε τους μαθητές και τις μαθήτριές μας, καθώς τους/τις έκανε να αντιληφθούν «εκ των έσω» τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει ένα άτομο με αναπηρία στην καθημερινή του ζωή. Έτσι, ανέπτυξαν ενσυναίσθηση απέναντι στα άτομα αυτά, ώστε να αναγνωρίζουν την ανάγκη τους για ορατότητα και ένταξη στην κοινωνική ζωή. Γιατί είναι πράγματι εντυπωσιακό ένα στα τέσσερα άτομα στην Ελλάδα να αντιμετωπίζει κάποιου είδους αναπηρία και εν τούτοις να περνάνε πολλά από αυτά απαρατήρητα!