Συνομιλώντας με τον Μάνο Χατζιδάκι
Είναι γνωστό ότι στο Αρσάκειο Λύκειο Θεσσαλονίκης μας αρέσουν οι επιστήμες, μας αρέσουν όμως και οι τέχνες! Φέτος, που συμπληρώνονται 30 χρόνια από τον θάνατο του μεγάλου Έλληνα συνθέτη, Μάνου Χατζιδάκι, η αφορμή για να ασχοληθούμε με την τέχνη ήταν προφανής. Έτσι, την Παρασκευή 5 Απριλίου, οι μαθητές και οι μαθήτριες του Β1 και του Β2 παρουσίασαν στο Θέατρο των Σχολείων αποσπάσματα της δικής τους συνομιλίας με τον ευαίσθητο μουσικό και οξυδερκή στοχαστή Μάνο Χατζιδάκι. Η εκδήλωση αποτέλεσε το επιστέγασμα μιας σταδιακής γνωριμίας με το πολυδιάστατο έργο του Χατζιδάκι, η οποία αναπτύχθηκε στο περιθώριο του μαθήματος των Νέων Ελληνικών: τα παιδιά άλλοτε στάθηκαν με περιέργεια στην ακρόαση της μουσικής του και σχολίασαν στίχους δικούς του ή μελοποιημένους από τον ίδιο, άλλοτε έγραψαν κείμενα με αφορμή τις σκέψεις του Χατζιδάκι για τον νεοναζισμό και τον ρόλο της παιδείας.
Ταυτόχρονα, με την καθοδήγηση του φιλολόγου, αλλά και γνώστη της μουσικής, Βίκτωρα Βαβαρούτσου, δημιουργήθηκε από τους μαθητές και τις μαθήτριες των δύο τμημάτων της Β΄τάξης, μια αυτοσχέδια ερασιτεχνική χορωδία που, με τη συνοδεία της κιθάρας της Σταυρούλας, του πιάνου της Κάτιας και της Αναστασίας και του φλάουτου της Αλκμήνης, ερμήνευσε κάποια από τα τραγούδια που τα ίδια τα παιδιά ξεχώρισαν: Κεμάλ, Ο εφιάλτης της Περσεφόνης, Η μπαλάντα των αισθήσεων και των παραισθήσεων, Χάρτινο το φεγγαράκι, Το φεγγάρι είναι κόκκινο.
Έτσι, σταδιακά από τα λόγια και τις σκέψεις των μαθητών/τριών των δυο τμημάτων προέκυψε το κείμενο της παρουσίασης, το οποίο διανθίστηκε με τη μουσική του Χατζιδάκι και το τραγούδι των παιδιών, αλλά και ένα χορευτικό δρώμενο πάνω στο «Βαλς των χαμένων ονείρων».
Ήταν μια «χειροποίητη» εκδήλωση από την αρχή μέχρι το τέλος, ένα αφιέρωμα που θύμισε στα παιδιά νότες και στιχάκια γνώριμα και τα έκανε να αντιληφθούν το εύρος και την ποιότητα του Χατζιδάκι, ενός συνθέτη που αποτέλεσε σταθμό στη μουσική ιστορία της χώρας μας. «Αν κάτι αισθανθήκαμε σ΄αυτή την πρώτη συνομιλία μας με τον Μάνο Χατζιδάκι ήταν η βαθύτητα της σκέψης του που αποτυπώθηκε στα λόγια και τη μουσική του. Περισσότερο ίσως από μουσικός φανερώθηκε στα μάτια μας ως ένας στοχαστής, δραματικά μάλιστα επίκαιρος..»
Στο τέλος της παρουσίασης των παιδιών της Β΄τάξης, προσκλήθηκε στη σκηνή το Μουσικό Σύνολο των Σχολείων μας, που με τη διεύθυνση της μουσικολόγου Αναστασίας Γκίνη προετοιμάζει τη συμμετοχή του στην μεγάλη εκδήλωση του Δικτύου Σχολείων της Θεσσαλονίκης που φέτος ταξιδεύει «Στον αστερισμό … του Μάνου Χατζιδάκι» και ερμήνευσε τρία ακόμα τραγούδια του συνθέτη αναδεικνύοντας το εύρος της μουσικής του έμπνευσης: ξεκίνησαν από την εισαγωγή στην «Οδό Ονείρων», πέρασαν στο «Κέλομαί σε Γογγύλα» της Σαπφούς από τον Μεγάλο Ερωτικό και έκλεισαν με το ανάλαφρο κινηματογραφικό «Μυστικό».
Μέσα από τη γνωριμία των παιδιών με τον Χατζιδάκι, διαπιστώσαμε ότι όσο κι αν βρίσκεται κάπως μακριά από τη σύγχρονη, δημοφιλή μουσική που ακούν τα περισσότερα παιδιά, είναι πάντα οικείος και παρακινητικός. Κι αν εκείνος μάς καληνύχτισε στον Κεμάλ τρυφερά κι απαισιόδοξα, εμείς ας τολμήσουμε να ανταποδώσουμε την καληνύχτα με μια υπόσχεση ελπίδας: Καληνύχτα κύριε Μάνο, αυτός ο κόσμος ίσως μπορεί να αλλάξει λιγάκι…
Την επιμέλεια της εκδήλωσης είχαν οι φιλόλογοι Βίκτωρ Βαβαρούτσος, Ειρήνη Παπαδοπούλου και Άννα σγουρού, ενώ τη διδασκαλία και διεύθυνση του Μουσικού Συνόλου η μουσικολόγος Αναστασία Γκίνη.
** Ο τίτλος της εκδήλωσης “Πάρε τη λέξι μου. Δώσε μου το χέρι σου” ανήκει στον Ανδρέα Εμπειρίκο και αποτυπώνει τη συνομιλία – επικοινωνία των παιδιών με το έργο και τη σκέψη του Μάνου Χατζιδάκι.
