«Το Ποτάμι» του Α.Σαμαράκη

Όλη τη χρονιά τα παιδιά της θεατρικής Ομάδας του Αρσακείου Λυκείου βρίσκονταν στον δεύτερο όροφο του Σχολείου: συζητούσαν, δοκίμαζαν, εκεί ξεδίπλωσαν και στήσαν τελικά την παράστασή τους. Σε αυτόν τον ίδιο χώρο νιώθουν την ανάγκη να την παρουσιάσουν στους συμμαθητές και τις συμμαθήτριές τους: τα παιδιά συγκεντρώνονται λίγα λίγα, ώστε η επικοινωνία να γίνεται ακόμα πιο άμεση, και γίνονται κομμάτι της θεατρικής πράξης. Μπορεί ο φωτισμός κι η ηχητική να είναι κατώτερη και ερασιτεχνική, μπορεί το χτύπημα του κουδουνιού ή μια πόρτα που ξαφνικά κι αθέλητα ανοίγει να προσπαθούν να διακόψουν τη συγκέντρωση, όμως η μαγεία του θεάτρου είναι πιο δυνατή..

Τα μάτια προσηλωμένα, κάποτε βουρκωμένα, χαμόγελα συγκίνησης, στιγμές έντασης και αγωνίας και ζεστό ορμητικό χειροκρότημα, λόγια θερμά για την έκπληξη της μεταμόρφωσης του χώρου, του χρόνου και των ανθρώπων. Κι είναι αυτές οι στιγμές που επιβεβαιώνουν -και για εμάς τους εκπαιδευτικούς- τη δυναμική της θεατρικής πράξης, το διεισδυτικό της άγγιγμα που φανερώνει τον καλύτερο εαυτό μας.

Οι θαμπές ερασιτεχνικές φωτογραφίες αποτυπώνουν στιγμές, τα άτεχνα βίντεο θυμίζουν και συγκινούν όσους και όσες -θεατές κι ηθοποιούς– μετείχαν στις παραστάσεις, είναι τα λόγια όμως της Κωνσταντίνας που περισσότερο αποτυπώνουν τη σχολική αυτή θεατρική εμπειρία:

Το δικό μας ποτάμι πάντα είχε τις πηγές του στον δεύτερο όροφο του σχολείου μας, και αφού κυκλοφόρησε και έξω από αυτό, επέστρεψε εκεί όπου ανήκει με έναν τρόπο λίγο διαφορετικό, λίγο πιο ορμητικό. Έξι παραστάσεις, δύο μέρες, στο κοινό οι φίλοι μας και ξαφνικά παύουμε να ερμηνεύουμε και ξεκινάμε να βιώνουμε. Ξεκινάμε να βιώνουμε-όλοι μαζί- τη ζωή μερικών χιλιάδων ανθρώπων, που στερήθηκαν την ανθρώπινη ιδιότητά τους, τις απολαύσεις που αυτή συνεπάγεται και πρωτίστως την ελπίδα. Ξεκινάμε να βιώνουμε την ιδέα της απώλειας, του φόβου, της μοναξιάς, της ανασφάλειας. Βιώνουμε το «Ζητείται ελπίς», μέχρι να κλείσουν τα φώτα για να στηθούμε για την τελευταία υπόκλιση, κοντά ο ένας στον άλλον, αγκαλιασμένοι… Και κάπου εκεί, το «Ζητείται ελπίς» βρίσκει την ανταπόκριση που αναζητούσε.                                      

Κωνσταντίνα

Περισσότερες πληροφορίες, φωτογραφίες και στοιχεία της παράστασης στην αρχική μας ανάρτηση εδώ.