Σελίδες Λογοτεχνίας της Αλεξάνδρας Μητσιάλη που φωτίζουν τον Νοέμβρη του 1973
Την Παρασκευή 8 Νοεμβρίου 2024, στο πλαίσιο των δράσεων φιλαναγνωσίας, υποδεχτήκαμε στο Αρσάκειο Λύκειο τη φιλόλογο-συγγραφέα Αλεξάνδρα Μητσιάλη. Αφορμή της όμορφης αυτής συνάντησης αποτέλεσε το μυθιστόρημα της κ.Μητσιάλη «Οι μέρες που δακρύζουν» των εκδόσεων Πατάκη. Μαθητές και μαθήτριες των τμημάτων Β2 και Β3 διάβασαν το βιβλίο και προβληματίστηκαν από τα μηνύματα και τα συναισθήματα που το διαπερνούν. Αποσπάσματα του βιβλίου διαβάστηκαν στην τάξη και ενθάρρυναν συζητήσεις, ενίσχυσαν το ενδιαφέρον, γέννησαν απορίες.
Το «ιστορικό» αυτό μυθιστόρημα πραγματεύεται πρόσωπα και γεγονότα μιας περασμένης εποχής, της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, δημιουργώντας την ιδιαίτερη ατμόσφαιρα του τόπου και του χρόνου. Τέσσερις μέρες που δακρύζουν με συγκλονιστικές στιγμές μαθητών/τριών, φοιτητών/τριών, εργατών/τριών και ανωνύμων ανθρώπων που τις έζησαν. Κεντρικοί ήρωες του βιβλίου της Αλεξάνδρας Μητσιάλη η Μυρσίνη και ο Αχιλλέας. Παιδιά που τον Νοέμβρη του 1973 ήταν έφηβοι και «τραυματίστηκε» πολύ η ορμή, η φλόγα και οι ιδέες τους από την δικτατορία. Παράλληλα με τη μυθοπλασία κυλούν στο βιβλίο μαρτυρίες, πραγματικές εμπειρίες, πρόσωπα, ονόματα, γεγονότα όπως συνέβησαν, τεκμήρια μιας εποχής που υποστηρίζονται μάλιστα στο πολύτιμο συνοδευτικό επίμετρο.
Οι μαθητές και οι μαθήτριες περίμεναν με αγωνία να συζητήσουν με την συγγραφέα τις εντυπώσεις τους, αλλά και να της θέσουν τα ερωτήματα τους. Μέσα από την ζωηρή συζήτηση που ξεκίνησε χωρίς δισταγμούς και εμπόδια, φάνηκε έντονα πως τα παιδιά είχαν συγκλονιστεί από την περιγραφή των γεγονότων. Πολύ γρήγορα η κουβέντα απέκτησε άλλο χαρακτήρα και ανέδειξε σύγχρονα -ή και διαχρονικά- ερωτήματα: Υπάρχει όντως δημοκρατία στις μέρες μας; Με ποιες αξίες πορεύεται η νέα γενιά; Τι θα έκανε σήμερα ο Αχιλλέας και η Μυρσίνη; Ήταν ορισμένες από τις ερωτήσεις που έδωσαν τον παλμό, για να οδηγηθούμε όλοι μαζί σε μια βαθύτερη αναζήτηση που μας φανέρωσε αλήθειες για τη ζωή.
Όπως τόνισαν οι μαθητές/τριες στη συγγραφέα «Οι μέρες που δακρύζουν» έχουν μόνο αλήθειες και ζωή. Ζωή που γεύτηκε στο έπακρο δυνατά συναισθήματα, ζωή που χάθηκε άδικα, αλλά δεν λησμονήθηκε, και ζωή που θα ζει στη μνήμη όλων μας. Το Πολυτεχνείο με τις ιδέες του για την παιδεία, την ελευθερία, την ανεξαρτησία, την ισότητα και την εργασία είναι διαρκώς μαγνητικά παρόν.
Ευχαριστούμε θερμά την κ. Αλεξάνδρα Μητσιάλη για τα βιβλία της, τους ήρωές της που έζησαν ανάμεσά μας, την εποχή που φώτισε με ειλικρίνεια, αλλά και για τη θέρμη της επικοινωνίας μας, την προθυμία και το ενδιαφέρον της να αφουγκραστεί τη φωνή των παιδιών και να συζητήσει μαζί τους. Κάπως έτσι οι σελίδες της λογοτεχνίας καταφέρνουν να βρουν δίοδο και θέση στα θρανία και χέρια των παιδιών, να θερμάνουν τη σκέψη και την καρδιά και να εμπνεύσουν!
Την εκδήλωση επιμελήθηκαν και συντόνισαν οι φιλόλογοι Βίκτωρ Βαβαρούτσος, Παναγιώτα Μυτακίδου και Παναγιώτα Νανά.
