Σχολικό Συμβούλιο Αρσακείου Γυμνασίου Θεσσαλονίκης: σαν μια οικογένεια..
Ιούλ 10 2020

Τη Δευτέρα 29 Ιουνίου 2020, μια μέρα πριν τη λήξη του σχολικού έτους 2019-2020, συγκλήθηκε στο αμφιθέατρο του Σχολείου μας το Σχολικό Συμβούλιο για τον καθιερωμένο απολογισμό και την αξιολόγηση μιας σχολικής χρονιάς που έφτασε με περιπετειώδη τρόπο στο τέλος της. «Οικογενειακό συμβούλιο» θα μπορούσαμε κάλλιστα να το ονομάσουμε, μιας και όλοι όσοι συμμετείχαν επιβεβαίωσαν με τα λόγια τους και την εξωτερίκευση των αισθημάτων τους το θερμό κλίμα που επικράτησε.

Τον λόγο πήρε στην αρχή ο διευθυντής του Σχολείου, κ. Αθανάσιος Νευροκοπλής, τονίζοντας ότι «Αρσάκειο σημαίνει Παιδεία που θεμελιώνεται πάνω σε αρχές και υλοποιεί στοχεύσεις όπως: συλλογικότητα και δημοκρατία, αριστοκρατία και επένδυση στην ποιότητα, σχολική κοινότητα ανοιχτή και σε δημιουργική ώσμωση με την κοινωνία, τόσο την τοπική και όσο και την ευρύτερη ευρωπαϊκή. Αρσάκειο σημαίνει για τους καθηγητές του φιλοτιμία και προσήλωση σε αυτές τις αρχές, ώστε μέσα από κάθε μάθημα και κάθε δραστηριότητα να σμιλεύονται οι ψυχές των μαθητών και να δικαιώνεται η επιλογή των γονιών που εμπιστεύθηκαν τα παιδιά τους στο Σχολείο.».

«Το σχολείο αγκάλιασε τα παιδιά μας και τα καθοδήγησε στοργικά στη δύσκολη και καθοριστική για τη ζωή τους περίοδο της εφηβείας», τόνισε ο κ. Αντώνιος Παπαγεωργίου, Πρόεδρος του απερχόμενου ΔΣ του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων. «Αισθάνομαι ότι έγινα καλύτερος άνθρωπος με τη συμμετοχή μου στον Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων ενός Σχολείου, που είναι το σχολείο των ονείρων κάθε παιδιού», εξομολογήθηκε ο κ. Δημήτρης Γκανάκης, αντιπρόεδρος του Δ.Σ.

Και όταν περάσαμε στον απολογισμό της πρωτόγνωρης λόγω κορωνοϊού φετινής σχολικής χρονιάς, «Συγχαρητήρια για τον υποδειγματικό τρόπο λειτουργίας του Σχολείου! Με με τη συστηματική εξ αποστάσεως εκπαίδευση, σύγχρονη και ασύγχρονη μετατρέψατε το πρόβλημα σε ευκαιρία!» είπε με διθυραμβικό ενθουσιασμό ο κ. Ελευθέριος Βέτσιος, που τίμησε με διπλή ιδιότητα το Σχολικό Συμβούλιο, και ως Συντονιστής Εκπαιδευτικού Έργου ΠΕ02 του 1ου ΠΕ.ΚΕ.Σ. Κεντρικής Μακεδονίας και Σύμβουλος παιδαγωγικής ευθύνης του Σχολείου μας αλλά και ως γονέας του μαθητή μας Λάμπρου.

Τελευταίοι μίλησαν με ώριμο και συγκινητικό λόγο ως εκπρόσωποι του Δεκαπενταμελούς Μαθητικού Συμβουλίου οι Γιώργος Αντωνίου, Παναγιώτης Γρηγοριάδης και Χρήστος Κασακόγιας. Ακολουθεί η ομιλία του Γιώργου Αντωνίου, η οποία συνοψίζει το περιεχόμενο των λόγων και των υπολοίπων συμμαθητών του.

«Σήμερα κλείνει ο κύκλος της τριετούς φοίτησής μας στο Αρσάκειο Γυμνάσιο, έναν χώρο ο οποίος μας σημάδεψε και μας άλλαξε με πολλούς τρόπους. Είμαστε λοιπόν εδώ, για να κάνουμε έναν απολογισμό αυτών των τριών χρόνων. Να μιλήσουμε για κάποια πράγματα που θα μπορούσαν να γίνουν ακόμα καλύτερα, αλλά να πούμε και ένα «ευχαριστώ» για τα αμέτρητα εφόδια που αποκτήσαμε αυτά τα τρία χρόνια.

Ας ξεκινήσουμε με τον απολογισμό του έργου μας ως δεκαπενταμελούς. Εμείς, παρότι είχαμε σχεδιάσει πολλά πράγματα για την φετινή χρονιά, λόγω συνθηκών δεν καταφέραμε να τα πραγματοποιήσουμε. Θέλουμε όμως να πιστεύουμε πως καταφέραμε κάποιους από τους βασικούς μας στόχους. Να είμαστε η φωνή των μαθητών, δηλαδή οι συμμαθητές μας να μας εμπιστεύονται τα προβλήματά τους και εμείς να τα μεταφέρουμε στη Διεύθυνση, ώστε να λυθούν. Ακόμα καταφέραμε να έχουμε μια εκπληκτική σχέση συνεργασίας με τους καθηγητές μας. Τα μαθήματα γίνονταν όλα με πολύ ωραίο τρόπο, πιστεύουμε όμως πως μπορεί πάντα να υπάρχει κάποια βελτίωση, για να γίνουν ακόμα πιο ελκυστικά για τα παιδιά. Καλό θα ήταν να απομακρυνόμαστε από τη στατικότητα του βιβλίου και να οδηγούμαστε σε έναν πιο διαδραστικό και σύγχρονο τρόπο μάθησης. Ακόμα, θα είχε ενδιαφέρον το μάθημα να γίνεται και από τους μαθητές σε συνεργασία με τους καθηγητές· ο καθηγητής να δίνει το ερέθισμα και κάποιες κατευθύνσεις και να υπάρχει ένας τρόπος διδασκαλίας, ο οποίος θα μεταβάλλεται ανάλογα με τις απαιτήσεις του κάθε γνωστικού αντικειμένου. Τέλος, θα μπορούσε να δοθεί ακόμα πιο αυξημένη βαρύτητα στην αξιολόγηση της κριτικής και δημιουργικής σκέψης με την ανάθεση στοχευμένων εργασιών.

Το Σχολείο όμως μας έδωσε και αμέτρητα άλλα εφόδια, για να μπορέσουμε να συνεχίσουμε με επιτυχία τόσο τη μαθητική όσο και τη ζωή μας γενικότερα. Από τις πρώτες κόλας ημέρες οι άνθρωποι του Σχολείου μάς έκαναν να το νιώσουμε σπίτι μας. Όσον αφορά το μάθημα, ήταν σαφές ότι στόχος των καθηγητών μας ήταν αρχικά να μας μάθουν πώς πρέπει να διαβάζουμε με σωστό τρόπο, ώστε να μετατρέπουμε την πληροφορία σε γνώση και όχι απλώς να αποστηθίζουμε. Ακόμα το Σχολείο μάς έδωσε τη δυνατότητα να μάθουμε άριστα ξένες γλώσσες και να αναπτύξουμε δεξιότητες, οι οποίες θα μας χρειαστούν στην συνέχεια της ζωής μας, όπως το να στεκόμαστε σε ένα συνέδριο (αλησμόνητο το Παναρσακειακό Συνέδριο, και πόσο κρίμα που χάσαμε το φετινό λόγω κορωνοϊού…), να χρησιμοποιούμε σωστά την ελληνική γλώσσα και να αποκτήσουμε το θάρρος να μιλάμε μπροστά σε κοινό με το μάθημα της Ρητορικής. Βέβαια, αυτό συνέβαινε και στις άλλες γλώσσες, όπως για παράδειγμα στα αγγλικά με τα MUN, που πέρα από τη χρήση των Αγγλικών μπαίναμε και σε μια διαδικασία ευαισθητοποίησης απέναντι σε θέματα, τα οποία απασχολούν την καθημερινότητά μας, θέματα τρομερά επίκαιρα που ένας ενεργός πολίτης οφείλει να γνωρίζει. Επίσης το Σχολείο μάς έδωσε τη δυνατότητα να έρθουμε σε επαφή με άλλους λαούς, με παιδιά στην ηλικία μας μέσω των προγραμμάτων Erasmus και e-twinning, αλλά και να εκπροσωπήσουμε το Σχολείο μας σε διεθνή συνέδρια, όπως αυτό που πραγματοποιήθηκε στη Βενετία.

Μας έδωσε και και μια γεύση από την ενήλικη ζωή, καθώς μας έκανε «στελέχη» μιας Εικονικής Επιχείρησης. Επιπλέον, είχαμε τη δυνατότητα να εκφράσουμε την άποψη και τις ανησυχίες στο περιοδικό μας, το Νεογράφημα. Σημαντικό, επίσης, ότι το Σχολείο φρόντιζε με τη λειτουργία της ομάδας εθελοντισμού να αναπτύσσουμε συνείδηση εθελοντή, καθώς κάθε χρόνο υπήρχαν πολλές δράσεις που ο καθένας μας θα μπορούσε να συμμετέχει.

Επίσης, οφείλουμε να επισημάνουμε και πως το Σχολείο μας σε καμία περίπτωση δεν ενέκρινε ούτε ανέχθηκε την ενδοσχολική βία. Για να είμαστε πιο ακριβείς, είχε τον τρόπο και κατάφερνε, όποτε χρειάζονταν, να την αντιμετωπίσει με παιδαγωγικό τρόπο και με τη συνεργασία της μαθητικής ομάδας που είχε συγκροτηθεί για τον σκοπό αυτό.

Τέλος, τα πιο σημαντικά πράγματα που κερδίσαμε είναι ότι αποκτήσαμε κριτική σκέψη, άποψη και αντίληψη για πολλά πράγματα μέσω αυτών των δράσεων. Με την καθοδήγηση των καθηγητών μας καταφέραμε να αποκτήσουμε αρχές, ήθος και ανθρώπινες αξίες, που κανένα βιβλίο από μόνο του δεν θα μπορούσε να μας διδάξει και να μας μεταδώσει. Μπορούμε λοιπόν να πούμε με ειλικρίνεια ότι από αυτό το Σχολείο εμείς φεύγουμε πραγματικά μορφωμένοι, γιατί όπως είπε και ο Νέλσον Μαντέλα: Η εκπαίδευση και η μόρφωση είναι το πιο ισχυρό όπλο, το οποίο μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε για να αλλάξουμε τον κόσμο.».