Προωθώντας τη διασύνδεση γνωστικών αντικειμένων μέσα από τις κατάλληλες προεκτάσεις των διδασκόμενων θεμάτων, οι μαθητές του τμήματος Β2 συμμετείχαν στο διαθεματικό εργαστήριο με τίτλο «Η χρυσή τομή Μαθηματικών, Τεχνολογίας και Πληροφορικής: μια βιωματική μελέτη του έργου του le Corbusier» με υπεύθυνες τις καθηγήτριες Νικολέτα Σατσλή (Μαθηματικά), Βασιλική Αργυροπούλου (Πληροφορική) και Αθηνά Φουστέρη (Τεχνολογία).  

Με αφορμή τη σημασία που έχει η χρυσή τομή στη Φύση και τη ζωή μας και την ανθρωπομετρική μελέτη του Ελβετού αρχιτέκτονα Le Corbusier, που σημάδεψε την ιστορία του μοντέρνου κινήματος, οι μαθητές και οι μαθήτριες προσκλήθηκαν να αναζητήσουν τις αναλογίες που εντοπίζονται στο ανθρώπινο σώμα, καθώς και στη σχέση του ανθρώπου με τα υλικά αντικείμενα και τον χώρο του σχολικού περιβάλλοντος. 

Κατά τη διάρκεια του εργαστηρίου και προκειμένου να θεμελιωθεί ένα συγκροτημένο θεωρητικό υπόβαθρο, οι μαθητές παρακολούθησαν θεωρητικές διαλέξεις, εναρμονισμένες με τους διδακτικούς στόχους και το περιεχόμενο και των τριών μαθημάτων (Μαθηματικά, Πληροφορική, Τεχνολογία) και συμμετείχαν σε φωτογράφιση και επεξεργασία εικόνας με τη χρήση του λογισμικού Photopea.  

Πιο συγκεκριμένα, στο πρώτο στάδιο, οι μαθητές και οι μαθήτριες του τμήματος, παρακολούθησαν μία θεωρητική εισαγωγική διάλεξη από τις καθηγήτριες των Μαθηματικών και της Τεχνολογίας, Νικολέτα  Σατσλή και Αθηνά  Φουστέρη. Τα παιδιά γνώρισαν τον αριθμό φ, την ιστορία της εμφάνισης του στα Μαθηματικά και διαπίστωσαν την παρουσία του στη Φύση. Γνώρισαν, επίσης, τους αριθμούς Fibonacci, παρατηρώντας ότι -όσο μεγαλύτεροι είναι οι όροι της ακολουθίας- το πηλίκο δύο διαδοχικών όρων προσεγγίζει τον αριθμό φ και έκαναν αντίστοιχες παρατηρήσεις για το πώς τα ορθογώνια και η σπείρα  Fibonacci προσεγγίζουν τα χρυσά ορθογώνια και τη χρυσή σπείρα αντίστοιχα. Στη συνέχεια ήρθαν σε επαφή με το έργο του διάσημου αρχιτέκτονα Le Corbusier και τη μελέτη του για τη σχέση του ανθρώπινου σώματος με τον σχεδιασμό του υλικού χώρου και των αντικειμένων που τον εξοπλίζουν. 

Στο επόμενο στάδιο, τα παιδιά κλήθηκαν να συμμετάσχουν σε φωτογράφιση (σε όρθια και καθιστή θέση), με βάση το ανθρωπομετρικό σύστημα Modulor που ανέπτυξε ο Le Corbusier. Υπολόγισαν το ιδανικό μέγεθος καθισμάτων και θρανίων για το δικό τους ύψος και συμμετείχαν σε μια κριτική συζήτηση σχετικά με τον υλικό κόσμο που μας περιβάλλει.  

Το τρίτο και τελευταίο στάδιο της εργασίας πραγματοποιήθηκε στο εργαστήριο Πληροφορικής, στο οποίο οι μαθητές και οι μαθήτριες γνώρισαν το ελεύθερο λογισμικό επεξεργασίας εικόνας Photopea. Αφού διδάχθηκαν τις βασικές του λειτουργίες (εισαγωγή, μετακίνηση και αλλαγή μεγέθους εικόνας, διαστρωμάτωση, προσθήκη εφέ), στη συνέχεια πραγματοποίησαν τη συγχώνευση των δικών τους φωτογραφιών με τις εικόνες των “χρυσών ορθογωνίων” και, παρατηρώντας τα οπτικά αποτελέσματα, προχώρησαν στην εξαγωγή ορισμένων συμπερασμάτων: 

[Εικόνα 1] Ο λόγος της απόστασης από το γόνατο μέχρι στην κορυφή το κεφαλιού προς την απόσταση του γονάτου από το έδαφος εγγράφεται στα δύο διαδοχικά τετράγωνα με μήκος πλευρών ίσων με διαδοχικούς αριθμούς της ακολουθίας Fibonacci και προσεγγίζει το χρυσό αριθμό φ. 

[Εικόνα 2] Ενδιαφέρον παρουσιάζει ο λόγος του μήκους της παλάμης προς το μήκος των δάχτυλων όπως και ο λόγος του αθροίσματος του μήκους της δεύτερης και τρίτης φάλαγγας προς την πρώτη φάλαγγα των δακτύλων. Ο λόγος αυτός προσεγγίζει τον αριθμό φ. 

[Εικόνα 3] Στην εικόνα διακρίνουμε ότι ο λόγος της απόστασης από τον αφαλό ως το γόνατο προς την απόσταση από το γόνατο μέχρι τον αστράγαλο εγγράφεται σε δύο διαδοχικά τετράγωνα με μήκη πλευρών διαδοχικούς αριθμούς της ακολουθίας Fibonacci, άρα προσεγγίζει τη χρυσή τομή. 

Όλα τα έργα των παιδιών ενσωματώθηκαν στην τελική αφίσα της συμμετοχής μας σε μαθητικό διαγωνισμό με θέμα “Η χρυσή τομή στη ζωή μας”. Οι εντυπώσεις των παιδιών στο τέλος της βιωματικής αυτής μελέτης ήταν πολύ θετικές και τα παιδιά ήταν ιδιαίτερα συμμετοχικά σε όλα τα στάδια του εργαστηρίου. Χαρακτηριστικά ανέφεραν στην αναστοχαστική συζήτηση ότι η συμμετοχή τους στο εργαστήριο, ανέπτυξε την παρατηρητικότητά τους και διεύρυνε τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνονται τόσο το χώρο και τα αντικείμενα, όσο και την άρρηκτη σχέση μεταξύ της Τέχνης και της Επιστήμης με τη Φύση και την ανθρώπινη καθημερινότητα. Σχολίασαν επίσης, ότι μέσα από τις εισηγήσεις γνώρισαν το έργο σπουδαίων επιστημόνων και καλλιτεχνών και είχαν την ευκαιρία να πειραματιστούν και να εκφραστούν δημιουργικά.