και τη Διεθνή Σύνοδο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Νέων

από τον μαθητή Αλέξανδρο Ποτολιό, της Β΄τάξης 

Αυτό το καλοκαίρι είχα την τιμή να συμμετάσχω στην 102η Διεθνή Σύνοδο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Νέων (EYP), η οποία πραγματοποιήθηκε στο Τούρκου της Φινλανδίας, από τις 19 έως τις 27 Ιουλίου. Είχα προηγουμένως επιλεγεί ανάμεσα στους συμμαθητές μου, έπειτα από συνέντευξη που πραγματοποιήθηκε στο σχολείο, προκειμένου να συμμετάσχω στην 48η Συνδιάσκεψη Επιλογής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Νέων Ελλάδας (EYP Greece) — ένα γεγονός που δεν είναι συνηθισμένο για μαθητές της Α΄ Λυκείου. Η συνδιάσκεψη αυτή πραγματοποιήθηκε τον Δεκέμβριο του 2024 στη Θεσσαλονίκη και ήμουν ένας από τους τέσσερις – ανάμεσα στους 300 συνέδρους  – που επιλέχθηκαν να εκπροσωπήσουν τη χώρα μας στο διεθνές συνέδριο. [περισσότερα εδώ]

Το ταξίδι μας ξεκίνησε στις 18 Ιουλίου όταν, μαζί με τέσσερις κοπέλες που είχαν επιλεγεί από τη συνδιάσκεψη της Αθήνας, προσγειωθήκαμε στο Ελσίνκι και από εκεί μεταφερθήκαμε στο Τούρκου. Λόγω έλλειψης πτήσεων, φτάσαμε μία ημέρα νωρίτερα — ευκαιρία που εκμεταλλευτήκαμε για να εξερευνήσουμε και να απολαύσουμε μόνοι μας την πόλη και το ξενοδοχείο.

Την επόμενη ημέρα, στις 19 Ιουλίου, ξεκίνησαν επίσημα οι διαδικασίες του συνεδρίου στο Πανεπιστήμιο του Τούρκου, όπου γνωρίσαμε τις επιτροπές μας, τους προέδρους, την οργανωτική επιτροπή, αλλά και τους υπόλοιπους συνέδρους. Στο ξενοδοχείο διαμέναμε με μαθητές και μαθήτριες από διάφορες χώρες και επιτροπές· εγώ είχα την τύχη να βρεθώ στο ίδιο δωμάτιο με έναν Κύπριο, γεγονός που μου επέτρεπε να αισθάνομαι πιο άνετα, αφού μιλούσα τη γλώσσα μου.

Καθώς οι ημέρες κυλούσαν, αφιερώθηκε χρόνος σε παιχνίδια και δραστηριότητες ομαδοσυνεργατικές, που ενίσχυαν τη συνοχή κάθε επιτροπής — κάτι που αποτελεί θεμελιώδη αξία του EYP. Εγώ συμμετείχα στην επιτροπή INTA, η οποία ασχολείται με τις διεθνείς ανταλλαγές και την οικονομία, και είχαμε να εξετάσουμε ένα ιδιαίτερα απαιτητικό θέμα: τη διασφάλιση της δικαιοσύνης, της διαφάνειας και της βιωσιμότητας στις ευρωπαϊκές νομοθεσίες.

Στη συνέχεια, μας απασχόλησε η υποστήριξη της κλιματικής δράσης στον Παγκόσμιο Νότο και, τέλος, το πώς μπορούμε να αποδίδουμε την ευθύνη που αρμόζει σε άτομα, οργανισμούς και κράτη που προκαλούν ρύπανση του περιβάλλοντος. Η αναζήτηση απαντήσεων σε αυτά τα ζητήματα κάλυψε τις εργασίες της επιτροπής μας μέχρι και τις δύο τελευταίες ημέρες του συνεδρίου, οπότε και παρουσιάσαμε στη Γενική Συνέλευση το ψήφισμα που είχαμε συντάξει, για να το υποστηρίξουμε, να δεχθούμε ερωτήσεις και κριτική, και τελικά —μέσω ψηφοφορίας— να εγκριθεί, όπως και έγινε.

Κατά τη διάρκεια της Γενικής Συνέλευσης, ανέλαβα τον ρόλο να απαντάω σε ερωτήσεις που δεχόμασταν από άλλες επιτροπές σχετικά με το ψήφισμά μας, ενώ επίσης εκφωνούσα λόγους αντίθεσης προς ψηφίσματα άλλων επιτροπών. Οι ημέρες του συνεδρίου συμπληρώνονταν με διαλείμματα και κοινωνικές δραστηριότητες, που μας επέτρεπαν να γνωριστούμε καλύτερα μεταξύ μας, ενώ η οργανωτική επιτροπή είχε προγραμματίσει και πολιτιστικές εκδηλώσεις — όπως μία ημέρα γνωριμίας με την πόλη, μία συναυλία στην οποία συμμετείχαν σύνεδροι, καθώς και άλλες δημιουργικές δράσεις.

Συνολικά, όλη αυτή η εμπειρία και το ταξίδι μου στην κοινότητα του EYP την περασμένη χρονιά έμειναν ανεξίτηλα στη μνήμη μου και σίγουρα ανεπανάληπτα. Ωστόσο, πρόκειται για ένα ταξίδι που δεν θα επέλεγα να επαναλάβω, καθώς η φιλοσοφία και η νοοτροπία αυτής της οργάνωσης, όπως και ο τρόπος λειτουργίας της, βρίσκονται εκτός της δικής μου κοσμοθεωρίας και δεν με εκφράζουν πλήρως. Παρόλα αυτά, γνώρισα άτομα από διαφορετικές χώρες, ήρθα σε επαφή με τον πολιτισμό και τη γλώσσα τους, ανέπτυξα τις διπλωματικές και ομαδοσυνεργατικές μου ικανότητες και βρέθηκα σε ένα περιβάλλον υψηλού ακαδημαϊκού επιπέδου.

Θα ήθελα, τέλος, να ευχαριστήσω θερμά την κυρία Δεμίρη και την κυρία Κωσταρά, οι οποίες στάθηκαν δίπλα μου καθ’ όλη τη διάρκεια της προετοιμασίας μου για τις δύο Συνόδους. Χωρίς εκείνες, αμφιβάλλω αν θα τα είχα καταφέρει· η στήριξή τους, οι γνώσεις και η εμπειρία τους υπήρξαν πολύτιμες.

Το EYP είναι κάτι μοναδικό · αποτελεί μια κοινότητα με συγκεκριμένες ιδέες και αξίες — και μόνο αν τις ενστερνίζεσαι πραγματικά, τότε μπορείς να νιώσεις ότι ανήκεις σε αυτή.