![](https://thessaloniki.arsakeio.gr/wp-content/uploads/2022/10/IMG_20221011_122245-936x700.jpg)
«Η καλοσύνη και η ευγένεια δεν εξαρτώνται από καμία από τις αισθήσεις μας, αλλά μόνο από την δική μας θέληση», Λίζα Ντίτριχ, Γ΄2
Την Τρίτη 11 Οκτωβρίου ομάδα μαθητριών και μαθητών του Αρσακείου Γυμνασίου Θεσσαλονίκης επισκέφτηκε το Ειδικό Γυμνάσιο και Λύκειο Ε.Α.Ε. Κωφών και Βαρηκόων Θεσσαλονίκης στο Πανόραμα. Η επίσκεψη πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του Εργαστηρίου Δεξιοτήτων της Γ΄ τάξης με θέμα «Συμπερίληψη: Αλληλοσεβασμός, διαφορετικότητα» με υπεύθυνους καθηγητές τον καθηγητή Φυσικής Στέλιο Μπούτσικα και την καθηγήτρια Μαθηματικών Νικολέτα Σατσλή. Οι εκπαιδευτικοί και οι μαθητές του σχολείου μάς υποδέχτηκαν με μεγάλη ζεστασιά και οι μαθητές μας προσέγγισαν τις καθημερινές προκλήσεις μιας διαφορετικής σχολικής πραγματικότητας. Τα παιδιά πήραν μία γεύση από τον τρόπο που λειτουργεί η Νοηματική γλώσσα και συμμετείχαν σε βιωματικά παιχνίδια που ανέδειξαν κοινές ανάγκες και ευαισθησίες. Οι αλησμόνητες εικόνες μεταξύ των παιδιών τη στιγμή του αποχαιρετισμού απέδειξαν ότι καμία διαφορά δε μπορεί να σταθεί εμπόδιο στην ανάγκη του ανθρώπου για επικοινωνία, όπως αποτυπώνεται και στις εντυπώσεις των μαθητών μας:
«Κάποιες στιγμές τα λόγια είναι περιττά, γιατί απλούστατα δεν είναι αρκετά, ώστε να περιγράψουν αυτό που αισθανόμαστε. Αντιπροσωπευτικό παράδειγμα της παραπάνω περίπτωσης αποτέλεσε η σημερινή μας μέρα. Ενώ είχαμε συμβιβαστεί με την ιδέα πως θα κάνουμε άλλο ένα μάθημα για την συμπερίληψη, ξαφνικά γινόμαστε τμήμα του ειδικού σχολείου κωφών και βαρηκόων. Άγχος ζωγραφισμένο στα πρόσωπά μας, αγωνία αποτυπωμένη στα μάτια μας, και όλα γίνονται πιο έντονα καθώς περνάμε την πόρτα που μας χωρίζει… Το πιο θερμό καλωσόρισμα μάς περίμενε, και τις διστακτικές σκέψεις μας σβήνουν τα χαμόγελα που είχαν αρχίσει να εμφανίζονται. Κάπως έτσι αρχίζουν οι γνωριμίες, τα παιχνίδια, οι ζωγραφιές και η ανακάλυψη κοινών χαρακτηριστικών. Ο χρόνος περνάει γρήγορα και όταν πλέον αναγκαζόμαστε να φύγουμε συνειδητοποιούμε πως η γλώσσα δεν είναι ικανή να μας χωρίσει, και η διαφορετικότητα δεν μπορεί να μας απομακρύνει, γιατί μας ενώνει κάτι ισχυρότερο. Όλοι μας είμαστε άνθρωποι, είμαστε παιδιά με όνειρα, με ελπίδα, με μια λάμψη στα μάτια και ένα χαμόγελο στα χείλη και αυτό δεν μπορεί να μας το στερήσει κανείς.»
Κωνσταντίνα Οικονόμου Γ΄2
«Για εμένα ήταν μια πρωτόγνωρη εμπειρία η οποία θα μου μείνει αξέχαστη. (…) Μετά το τέλος αλλά και κατά τη διάρκεια της επίσκεψής μας ένιωσα μέσα μου πολύ ευτυχισμένος και ευγνώμων, διότι είχα την ευκαιρία να συναντήσω κωφά παιδιά και να μου μεταδώσουν πράγματα που δεν ήξερα μέχρι σήμερα για τους εαυτούς τους αλλά και κυρίως για τη ζωή τους. Έμαθα πολλά χρήσιμα πράγματα μέσω μίας παρουσίασης για τον τρόπο που επικοινωνούν τα παιδιά αλλά και πώς μπορούν να μας «ακούσουν» με τον δικό τους ξεχωριστό τρόπο.»
Φίλιππος Πρωτοφανούσης Γ΄3
«Με το Εργαστήριο Δεξιοτήτων επισκεφτήκαμε το σχολείο κωφών και βαρηκόων. Όταν το άκουσα ένιωσα έκπληξη, καθώς έχουμε συνηθίσει, όταν μας λένε πως θα πάμε εκδρομή, αμέσως να καταλαβαίνουμε πως θα επισκεφτούμε κάποιο μουσείο. Στο σχολείο αυτό, αν και πήγαμε μόνο λίγες ώρες, μπορέσαμε να καταλάβουμε ένα μέρος της κατάστασης. Εκεί γνωρίσαμε τα παιδιά. Προσωπικά ήμουν πολύ χαρούμενη που μου δόθηκε αυτή η ευκαιρία. Στενοχωρήθηκα, όταν κατάλαβα πως κάποια παιδιά δεν μπορούν να πάνε σε ένα ανεπτυγμένο σχολείο και να έχουν όσες ευκαιρίες έχει ένα άλλο παιδί. Θα ήθελα πολύ να τα βοηθήσω και κυρίως τα παιδιά τα οποία δεν έχουν τη δυνατότητα να έρθουν σε αυτό το σχολείο και αναγκάζονται να εγγραφούν σε άλλα δημόσια σχολεία λόγω απόστασης, αφού στην Ελλάδα υπάρχουν μόλις τέσσερα τέτοια σχολεία. Μακάρι κάθε μαθητής να είχε την ευκαιρία να επισκεφτεί αυτό το σχολείο, να κατανοήσει τη διαφορετικότητα και να αποδεχτεί αυτά τα παιδιά όπως όλα τα υπόλοιπα.»
Κατερίνα Παπαδρόσου Γ΄2
«Η επίσκεψή εκεί ήταν μια από της καλύτερες επισκέψεις που έχει οργανώσει το Σχολείο μας. Όταν μας το ανακοίνωσαν οι καθηγητές μας, ενθουσιάστηκα πολύ στην ιδέα ότι θα συναναστραφώ με παιδιά της ηλικίας μας. Όταν φτάσαμε και συναντήσαμε τους μαθητές, αισθανόμουν ανυπομονησία. Εκεί οι καθηγήτριες και οι καθηγητές τους μας ξενάγησαν στο σχολείο τους και μας μίλησαν για το πώς διδάσκουν τα μαθήματα και τις δραστηριότητες. Επιπλέον παίξαμε διάφορα διαδραστικά παιχνίδια που μας έκαναν να έρθουμε πιο κοντά με τα παιδιά και να δουλέψουμε ομαδικά μαζί τους. Αυτή η εμπειρία μου άρεσε πάρα πολύ, μου δημιούργησε πολλά συναισθήματα χαράς και ενθουσιασμού. Εύχομαι να ξαναεπισκεφτούμε το σχολείο σύντομα!!!»
Χριστίνα Πατέλη Γ΄3
«Η συγκεκριμένη επίσκεψη με έκανε να δω τη διαφορετική πλευρά των παιδιών. Χάρη σε αυτήν την εκδρομή είχαμε τη δυνατότητα να επισκεφτούμε το σχολείο των κωφών και βαρηκόων στο Πανόραμα. Κατά την διάρκεια αυτής της επίσκεψης συναντήσαμε τα παιδιά και τους καθηγητές τους και κάναμε δραστηριότητες, για να γνωριστούμε μεταξύ μας. Ενώ συνεργαζόμασταν με τα παιδιά αισθανόμουν αγχωμένος και κάπως τρομαγμένος, διότι δεν ήξερα πώς να επικοινωνήσω μαζί τους. Στο τέλος, όταν ήρθε η ώρα να τους αποχαιρετήσουμε, ένιωθα πολύ διαφορετικά σε σχέση με την αρχή, γιατί όχι μόνο είχα ξεπεράσει τα αισθήματα φόβου και άγχους αλλά και είχα αναπτύξει αισθήματα συμπάθειας και αγάπης για αυτά τα παιδιά (…)»
Κωνσταντίνος- Ραφαήλ Πάνος Γ΄2
«Στο πλαίσιο του μαθήματος «Εργαστήρια Δεξιοτήτων» η τάξη μας επισκέφθηκε το σχολείο κωφών και βαρηκόων στο Πανόραμα. Μόλις φτάσαμε στον εξωτερικό χώρο του σχολείου ένιωσα αγχωμένη και ήμουν λίγο διστακτική, όμως από τη στιγμή που εισήλθαμε στον χώρο, το κλίμα ήταν τόσο φιλικό που όλο το άγχος εξαφανίστηκε. Η επίσκεψη ήταν πολύ ενδιαφέρουσα και γνώρισα παιδιά στην ηλικία μου τα οποία έμαθαν να διαχειρίζονται τις ιδιαιτερότητές τους και να ζουν με αυτές. Μέσα από αυτή τη δράση έμαθα λίγο τη Νοηματική γλώσσα και βγήκα από το σχολείο γεμάτη ευγνωμοσύνη! Θεωρώ πως αυτή η εκδρομή ήταν από τις πιο όμορφες και θα την ξαναέκανα χωρίς δεύτερη σκέψη!»
Δανάη Καμπερίδη Γ΄3
«Η επίσκεψη στο σχολείο κωφών ήταν μια εμπειρία που δε θα ξεχάσω. Καταρχάς ήταν πολύ διαφορετικό από όμτι εγώ το φανταζόμουν! Τα παιδιά ήταν πολύ ευγενικά και συμπαθητικά και αυτό που με εντυπωσίασε ήταν ο τρόπος επικοινωνίας που είχαν αναπτύξει μεταξύ τους. Νομίζω πως μπορώ να καταλαβαίνω τις δυσκολίες που περνάνε καθώς η σημερινή κοινωνία δεν έχει μάθει να αποδέχεται όλους τους ανθρώπους αλλά μόνο μία ‘τέλεια’ εκδοχή τους. Αυτό λοιπόν που μου έμεινε περισσότερο από την επίσκεψή μας είναι πως η καλοσύνη και η ευγένεια δεν εξαρτώνται από καμία από τις αισθήσεις μας, αλλά μόνο από την δική μας θέληση.»
Λίζα Ντίτριχ-Αγγελή Γ΄2
« (…) Ήταν όλοι χαρούμενοι και πάρα πολύ φιλικοί. Όσο περνούσε η ώρα, ερχόμασταν όλο και πιο κοντά. Κάναμε διάφορες συζητήσεις και δραστηριότητες μεταξύ μας και μάθαμε καινούργια και πολύ ενδιαφέροντα πράγματα για τον τρόπο ζωής και καθημερινότητάς τους. Ήταν μια πραγματικά συγκινητική διαδικασία, η οποία μας έδωσε φοβερές αναμνήσεις, εμπειρίες και κυρίως διαφορετική νοοτροπία απέναντι σε κάτι διαφορετικό από αυτό που η κοινωνία μας έχει ορίσει ως ‘‘φυσιολογικό’’»
Χριστιάνα Παπαδοπούλου Γ΄2
« (…)Η αλήθεια είναι ότι αρχικά, όταν το πρωτοάκουσα, ένιωσα μια ανασφάλεια επειδή δεν ήξερα τι θα αντιμετωπίσω. Αλλά μόλις είδα και γνώρισα προσωπικά τα παιδιά μου έφυγε αμέσως η ανησυχία και συνειδητοποίησα ότι έχουμε πολλά κοινά και δε διαφέρουμε. Ξαφνιάστηκα θετικά με τον τρόπο που επικοινωνούνε και αντιμετωπίζουν το πρόβλημα τους, σαν να μην τους εμποδίζει σε τίποτα. Το γεγονός που με συγκίνησε περισσότερο ήταν ότι ο καθηγητής της Πληροφορικής τους είχε δημιουργήσει με προσωπικό του κόπο ένα πρόγραμμα που βοηθάει τα παιδιά με προβλήματα ακοής. Τέλος, πιστεύω ότι μια τέτοια επίσκεψη μπορεί να βοηθήσει και να αλλάξει την οπτική και την αντιμετώπιση ενός ανθρώπου απέναντι σε παιδιά και ενήλικες με προβλήματα ακοής.»
Κωνσταντίνος Μπόρος Γ΄2
« (…)Μόλις φτάσαμε δίσταζα να μπω στο σχολείο, καθώς είχα το άγχος πως θα αντιμετωπίσω μια άβολη κατάσταση γνωριμίας ανθρώπων που δεν έχουμε κοινό τρόπο επικοινωνίας. Αφού φτάσαμε στον χώρο υποδοχής των μαθητών, με έλουσε κρύος ιδρώτας. Τα παιδιά εκεί ήταν πολύ χαρούμενα που τους επισκεπτόμασταν και γρήγορα μας έκαναν να νιώσουμε έτσι και εμείς, νιώθοντας άνετα με τον χώρο.(…) Όταν ήρθε η ώρα να φύγουμε, τα παιδιά μάς έδωσαν απερίγραπτη αγάπη και δεν μπορούσαμε να κάνουμε αλλιώς από το να τους την ανταποδώσουμε. Φεύγοντας ένιωσα λίγο περισσότερο άνθρωπος, πιο συνειδητοποιημένος και ευγνώμων που μου δόθηκε η ευκαιρία αυτής της επίσκεψης.»
Μιλτιάδης Παπαλεξανδρής Γ΄3
Τους μαθητές του Σχολείου μας συνόδεψαν ο καθηγητής Φυσικής Στέλιος Μπούτσικας και η καθηγήτρια Πληροφορικής Βασιλική Αργυροπούλου. Ευχαριστούμε από καρδιάς τους εκπαιδευτικούς και τους μαθητές του Ειδικού Γυμνασίου και Λυκείου Ε.Α.Ε. Κωφών και Βαρηκόων Θεσσαλονίκης και περιμένουμε με ανυπομονησία να τους φιλοξενήσουμε στο Σχολείο μας.