Διδακτική Επίσκεψη λίγες μέρες πριν την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου

Οι μαθητές και μαθήτριες της Α’ Λυκείου την Τετάρτη 12 Οκτωβρίου 2022, συμμετείχαν σε ένα ταξίδι στο χρόνο, στο πλαίσιο της 1ης Διδακτικής Επίσκεψης του σχολικού έτους. Αυτό το ταξίδι πραγματοποιήθηκε με όχημα μια επίσκεψη στο Οχυρό Ρούπελ, στο Σιδηρόκαστρο Σερρών. Τα τμήματα Α1, Α2, Α3 και Α4  στο πλαίσιο του μαθήματος της Ιστορίας επισκέφτηκαν το Οχυρό, βρέθηκαν στις υπόγειες στοές, όπου Έλληνες φαντάροι πολλά μέτρα κάτω από τη γη υπερασπίστηκαν γενναία την χώρα τους απέναντι σε όποιον εχθρό έπρεπε να αντιμετωπίσουν, από το 1914 έως και τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Το Οχυρό Ρούπελ είναι το μεγαλύτερο από τα 21 συνολικά αμυντικά συγκροτήματα με την ονομασία «Οχυρά» κατά μήκος των ελληνοβουλγαρικών συνόρων (Γραμμή Μεταξά) με συνολικό μήκος υπόγειων στοών επικοινωνίας και καταφυγίων 6.100 μ. Στην εξερεύνηση των παιδιών βοήθησε καταρτισμένο στρατιωτικό προσωπικό που είχε τον ρόλο του ξεναγού τόσο στον λόφο “Προφήτης Ηλίας” (ηρώο και  παρατηρητήριο προς τα ελληνοβουλγαρικά σύνορα) όσο και μέσα στις υπόγειες στοές, προσφέροντας σημαντικές πληροφορίες και ιστορικά γεγονότα.

Η ξενάγηση των παιδιών ξεκίνησε από την μόνη επισκέψιμη για το κοινό κεντρική στοά που κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο στέγαζε τον Σταθμό Διοικήσεως και που ήταν και η έδρα του διοικητή Γεωργίου Δουράτσου. Πρόκειται ουσιαστικά για την “καρδιά” του οχυρού, που λειτουργεί από την Στρατιωτική Υπηρεσία ως μουσειακός χώρος. Το οχυρό αποτελούνταν από θέσεις πυροβόλων, σκέπαστρα προσωπικού, παρατηρητήρια πυροβολικού και πεζικού, αποθήκες πυρομαχικών και τροφίμων, σταθμούς επιδέσεως κ.α. που επικοινωνούσαν μεταξύ τους με ορύγματα, ενώ περιβαλλόταν από συνεχόμενο συρματόπλεγμα. Κάθε οχυρό περιβαλλόταν από μία απλή γραμμή άμυνας με ορύγματα μάχης για το πεζικό. Όσον αφορά τον οπλισμό, εκτός από πυροβόλα εξοπλίστηκαν και με πολυβόλα για το πεζικού, τα περισσότερα λάφυρα των Βαλκανικών Πολέμων. Στην είσοδο, λοιπόν, της στοάς τα παιδιά είδαν δείγματα από γνήσιο ελληνικό και γερμανικό οπλισμό του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, καθώς και φωτογραφίες αξιωματικών που υπηρέτησαν κατά τη γερμανική επίθεση, αλλά και ηρώων νεκρών του Ρούπελ.

Περπατώντας στο εσωτερικό του οχυρού, οι μαθητές και μαθήτριες μπορούσαν να αναπλάσουν στο μυαλό τους τις στιγμές που έζησαν οι άνδρες πριν και κατά τη γερμανική επίθεση, όταν αντιστάθηκαν με ηρωισμό και αυτοθυσία στον ξένο εισβολέα. Ο μακρύς διάδρομος καταλήγει στα τρία κεντρικά παρατηρητήρια του οχυρού, διακλαδώνεται με στοές που οδηγούν στα οχυρά Νωτιαίας Άμυνας και Προφήτη Ηλία, καθώς και σε θαλάμους στρατωνισμού, γραφεία, αποθήκες κ.α. Σε ενδιάμεσα σημεία υπήρχαν διοράματα (γραφείο διοικητή λόχου, γραφείο Επιλοχία, σκοπό στην εσωτερική θέση μάχης, ιατρείο) μεταφέροντας εικόνες του Σταθμού Διοικήσεως κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Γενικά, οι στενοί διάδρομοι, ελάχιστος χώρος για κινήσεις, χαμηλό ύψος, δαιδαλώδεις διακλαδώσεις και για αρκετούς κλειστοφοβική αίσθηση ήταν τα στοιχεία που έδωσαν ιδιαίτερο χρώμα στην επίσκεψη αυτή. Ακόμα και με σημερινά δεδομένα πρόκειται για ένα μεγάλο και εντυπωσιακό έργο.

Μετά την ξενάγηση στη στοά οι μαθητές οδηγήθηκαν στο λόφο “Προφήτης Ηλίας¨ όπου άκουσαν ιστορικά στοιχεία για το πώς κατασκευάστηκαν τα οχυρά, τον τρόπο που χρηματοδοτήθηκαν, τις ιστορικές περιόδους όπου ήταν σημαντικά για την άμυνα της χώρας. Η παρουσία του οχυρού υπήρξε σημαντική κατά την είσοδο της Ελλάδας τόσο στο Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο όσο και στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η παρουσία αυτή βέβαια δεν θα ήταν καθοριστική χωρίς την γενναιότητα των Ελλήνων φαντάρων. Όταν έγινε η παράδοση του Ρούπελ την 10 Απριλίου 1941, ο Γερμανός συνταγματάρχης που το παρέλαβε, έδωσε συγχαρητήρια στον διοικητή και εξέφρασε τον θαυμασμό και την εκτίμησή του για την αντίσταση και τον ηρωισμό των Ελλήνων στρατιωτών.

Τους μαθητές και τις μαθήτριες συνόδευσαν οι φιλόλογοι Β. Δεμίρη, Γ. Νάνου, Τ. Πλατσή Σ. Χαριτίδου, και η οικονομολόγος Μ.Α. Βέργουλα. Για την κούραση της διαδρομής αποζημίωσε τα παιδιά η εμπειρία της επίσκεψης και το εξαιρετικό φυσικό τοπίο.