Οι μαθητές και οι μαθήτριες του Αρσακείου Νηπιαγωγείου Θεσσαλονίκης, με αφορμή τον εορτασμό των 190 χρόνων των Αρσακείων-Τοσιτσείων Σχολείων και με στόχο την καλλιέργεια της ιστορικής τους αντίληψης, γνώρισαν τη συμβολή της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας στην εκπαίδευση μέσα από οργανωμένες εκπαιδευτικές δραστηριότητες.
Τα παιδιά περιηγήθηκαν στον επίσημο ιστότοπο των Αρσακείων-Τοσίστειων Σχολείων και γνώρισαν σημαντικούς σταθμούς της εξέλιξης του σπουδαίου εκπαιδευτικού θεσμού από το 1836 έως σήμερα. Μέσα από εικόνες, αφηγήσεις και ιστορικά τεκμήρια ήρθαν σε επαφή με τους εμπνευστές και ιδρυτές του εκπαιδευτικού ιδρύματος, το οποίο αρχικά συνέδεσε το όνομά του με την εκπαίδευση των Ελληνίδων και αργότερα με τη μόρφωση όλων των ελληνοπαίδων.
Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στη ζωή και στο έργο του μεγάλου ευεργέτη της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας, Απόστολου Αρσάκη. Τα παιδιά έμαθαν για τη σημαντική προσφορά του, καθώς χρηματοδότησε την οικοδόμηση του σχολείου στην Αθήνα, το οποίο φέρει τιμητικά το όνομά του.
Με δημιουργικότητα και παιδικό ενθουσιασμό, οι μαθητές οραματίστηκαν έναν διάλογο με τον Απόστολο Αρσάκη. Έθεσαν τα ερωτήματά τους και με τη βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης «έλαβαν» απαντήσεις, μετατρέποντας τη μάθηση σε μια βιωματική και σύγχρονη εμπειρία.
Ακολουθεί η συνομιλία, όπως τη διαμόρφωσαν τα παιδιά, αποδεικνύοντας ότι η ιστορία μπορεί να ζωντανέψει ακόμη και στις πιο μικρές ηλικίες, όταν συνδυάζεται με τη φαντασία, την τεχνολογία και την αγάπη για τη γνώση.
Συνέντευξη με τον Απόστολο Αρσάκη από παιδιά 4–6 ετών:
- Πώς ήταν η ζωή σου στη Ρουμανία;
Α.Α.: Η ζωή ήταν απλή. Οι άνθρωποι μετακινούνταν με άλογα και δεν υπήρχαν σύγχρονα μέσα. Τα παιδιά βοηθούσαν στο σπίτι και πήγαιναν στο σχολείο όταν υπήρχε. Εγώ ήμουν γιατρός και βοηθούσα τους ανθρώπους.
- Γιατί έδωσες τα χρήματα για τα σχολεία της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας;
Α.Α.: Σκέφτηκα τα παιδιά που δεν είχαν σχολείο Πίστευα πως η γνώση κάνει τους ανθρώπους καλύτερους. Ήθελα όλα τα παιδιά, αγόρια και κορίτσια, να έχουν σχολείο και ευκαιρίες.
- Πώς ένιωσες όταν έδωσες όλα αυτά τα χρήματα για τα σχολεία;
Α.Α.: Ένιωσα περήφανος και ήρεμος. Ήξερα ότι τα χρήματα θα βοηθούσαν τα παιδιά να μάθουν και να έχουν καλύτερο μέλλον.
- Μπόρεσες να ζήσεις καλά χωρίς τα χρήματα που έδωσες;
Α.Α.: Ναι. Η χαρά που ένιωθα βοηθώντας τα παιδιά και τα σχολεία ήταν πιο μεγάλη από τα χρήματα.
- Πόσα χρήματα έδωσες;
Α.Α.: Δώρισα περίπου 600.000 χρυσές δραχμές για να χτιστούν και να λειτουργήσουν τα σχολεία της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας.
- Γιατί δεν ήρθες ποτέ στην Ελλάδα;
Α.Α.: Η ζωή και η δουλειά μου ήταν στη Ρουμανία. Όμως πάντα σκεφτόμουν την Ελλάδα και την βοήθησα όσο μπορούσα.
- Οι κόρες σου πού πήγαν σχολείο;
Α.Α.: Οι κόρες μου πήγαν σχολείο στο εξωτερικό, σε ευρωπαϊκές πόλεις. Από εκεί κατάλαβα πόσο σημαντικό είναι να έχει κάθε παιδί καλή εκπαίδευση.
- Ζεις τώρα;
Α.Α.: Όχι. Έζησα πριν πολλά χρόνια. Όμως το έργο μου συνεχίζει, γιατί τα σχολεία που βοηθήσαμε διδάσκουν παιδιά ακόμα και σήμερα.
- Γιατί διάλεξες την Αθήνα για το σχολείο;
Α.Α.: Διάλεξα την Αθήνα γιατί είναι η πρωτεύουσα της Ελλάδας και εκεί μπορούσαν να πάνε πολλά παιδιά. Ήθελα το σχολείο να είναι κοντά στην καρδιά της χώρας.
Σε ευχαριστούμε κύριε Απόστολε που έδωσες τόσα πολλά χρήματα για τα Αρσάκεια Σχολεία μας!
Στη συνέχεια, νήπια και προνήπια επικέντρωσαν το ενδιαφέρον τους στην τωρινή σφραγίδα των Αρσακείων-Τοσιτσείων Σχολείων. Παρατήρησαν την παράσταση της θεάς Αθηνάς, με περικεφαλαία και αιγίδα, να κρατά ασπίδα και δόρυ, ενώ στο κάτω μέρος, με ανοιχτά φτερά, απεικονίζεται η γλαύκα. Τα παιδιά προβληματίστηκαν για το περιεχόμενο και τον συμβολισμό της σφραγίδας, η οποία συνοδεύει την καθημερινή αλλά και την επίσημη ενδυμασία τους, και οδηγήθηκαν στη γνωριμία με τον μύθο της διαμάχης του Ποσειδώνα και της Αθηνάς για την ονομασία της πόλης των Αθηνών. Μέσα από ψηφιακά παιχνίδια ανακάλυψαν τον μύθο και επεξεργάστηκαν βασικά στοιχεία του με παιγνιώδη και βιωματικό τρόπο. Τέλος, αποφάσισαν να φιλοτεχνήσουν το έμβλημα του Σχολείου τους με την τεχνική του ψηφιδωτού, δημιουργώντας ένα αποτέλεσμα που ενθουσίασε μικρούς και μεγάλους.
